| Teksty | Wstęp | Zdrowie | Ekonomia | Etyka |
| Religia | Karma | Coś więcej niż wegetarianizm |

Religia

Wszystkie wielkie pisma religijne świata zachęcają człowieka do życia bez niepotrzebnego zabijania. Stary Testament poleca: "Nie zabijaj" (Księga Wyjścia 20.13). Przykazanie to interpretuje się w ten sposób, jakby odnosiło się wyłącznie do zakazu zabijania ludzi, czyli zakazu mordowania. Ale pierwotne hebrajskie lo tirtzach tłumaczy się wyraźnie jako "nie zabijaj".

Kompletny słownik hebrajsko-angielski dr Reubena Alcalaya mówi, że słowo tirtzach, szczególnie w klasycznym użyciu języka hebrajskiego odnosi się do każdego typu zabijania, a nie jedynie do mordowania istot ludzkich.

Chociaż Stary Testament daje pewne przyzwolenie na jedzenie mięsa, to sytuacją idealną jest bycie wegetarianinem. W Księdze Rodzaju (1.29) Bóg osobiście oznajmia: "Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie; dla was będą one pokarmem". A w późniejszych księgach Biblii prorocy potępiają jedzenie mięsa.

Dla wielu chrześcijan głównym argumentem jest wiara w to, że Chrystus jadł mięso i że w Nowym Testamencie jest wiele uwag na temat jedzenia mięsa. Ale skrupulatne badania oryginalnych rękopisów greckich dowodzą, że przeważająca większość słów tłumaczonych jako mięso oryginalnie brzmi trophe, brome itp., co znaczy pokarm lub jedzenie w szerszym sensie. W niektórych tłumaczeniach Ewangelii św. Łukasza (8,55) czytamy na przykład, że Jezus przywrócił życie zmarłej dziewczynce i "polecił podać jej mięso". Oryginalne greckie słowo przetłumaczone tutaj jako mięso brzmi phago, co znaczy po prostu jeść. Greckie słowo oznaczające mięso brzmi kreas i nigdy nie zostało użyte w związku z Chrystusem. Nigdzie w Nowym Testamencie nie ma żadnej wzmianki o tym, że Chrystus jadł mięso. Fakt ten zgodny jest ze sławną przepowiednią Izajasza o pojawieniu się Jezusa: "Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwie Go imieniem Emanuel. Śmietanę i miód spożywać będzie, aż się nauczy odrzucać zło, a wybierać dobro". (Księga Izajasza, 7.14-15, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu Wyd. Pallattinium, Poznań-Warszawa 1980).

W nowo, odkrytym piśmie chrześcijańskim, współczesnym Nowemu Testamentowi, Esseńska Ewangelia Pokoju, Jezus Chrystus wypowiada się w taki sposób: "A mięso z zabitych zwierząt buduje w ciele człowieka jego własny grób. Zaprawdę powiadam wam, kto zabija, zabija sam siebie, a kto spożywa mięso z zabitych zwierząt, spożywa wcielenie śmierci".

W Tako rzecze Mahomet (tłumaczenie Hadithu dr. M. Hafiza Syeda) uczniowie proroka pytają go: "Czy istotnie czeka nas nagroda za czynienie dobra zwierzętom czworonożnym i pojenie ich wodą?" Mahomet odpowiedział: "Nagroda czeka za pomaganie każdemu zwierzęciu".

Szczególnie znany ze swych nauk potępiających zabijanie zwierząt jest Budda. Ahimsę (niestosowanie przemocy) oraz wegetarianizm uważał on za fundamentalne kroki na ścieżce do rozbudzenia samoświadomości. Budda jest autorem dwóch następujących maksym: "Nie zarzynajcie wołów, które orzą pola" i "Nie popadajcie w żarłoczność, która pociąga za sobą rzeź zwierząt".(*25)

Wedyjskie pisma święte Indii, które istniały na długo przed pojawieniem się buddyzmu, również kładą nacisk na niestosowanie przemocy i etyczne podstawy wegetarianizmu. Manu-samhita, starożytny indyjski kodeks prawny, oznajmia: "Nie można otrzymać mięsa bez wyrządzania krzywdy innym żywym istotom. Dlatego należy unikać jedzenia go". W innym miejscu Manu-samhita ostrzega: "Całkowicie powstrzymuj się od jedzenia mięsa, zważywszy na wstrętny jego początek i okrucieństwo przy krępowaniu i zabijaniu istot wcielonych". Mahabharata (poemat epicki, który składa się ze 100 000 wersetów i uchodzi za najdłuższy poemat świata) również zawiera wiele nakazów odnoszących się do nie zabijania zwierząt. Oto niektóre z nich: "Ten, kto pragnie budować mięso swego ciała spożywając mięso innych stworzeń, żyje w niedoli, bez względu na to, w jakich gatunkach przychodzi na świat"; "Któż może być bardziej okrutny i samolubny niż ten, kto tuczy swoje ciało mięsem niewinnych zwierząt?"; "Ci, którzy pragną mieć dobrą pamięć, piękne ciało, cieszyć się długim życiem i doskonałym zdrowiem, a także być pełni mocy fizycznej, duchowej i moralnej, powinni unikać pokarmu zwierzęcego".

Wszystkie żywe istoty mają duszę. W Bhagawad-gicie Kryszna opisuje duszę jako źródło świadomości i aktywną zasadę ożywiającą ciała wszystkich żywych istot. Według Wed, dusze usytuowane w gatunkach niższych od ludzkiego automatycznie ewoluują do następnego, wyższego gatunku, aż w końcu osiągają ciało ludzkie. Tylko w ludzkiej formie życia dusza może skierować swą świadomość ku Bogu i w chwili śmierci przenieść się do świata duchowego. Istota ludzka musi być posłuszna prawom zarówno społecznym, jak i powszechnym.

W objaśnieniach do Śrimad-Bhagawatam Śrila Prabhupada mówi: "Krótko mówiąc, zabicie zwierzęcia hamuje jego ewolucję przez gatunki życia i zabójca będzie cierpiał z powodu reakcji za swój grzech".

W Bhagawad-gicie (5.18) Pan Kryszna wyjaśnia, że duchowa doskonałość zaczyna się wtedy, gdy ktoś zrozumie, że wszystkie żywe istoty są sobie równe: "Pokorny mędrzec, dzięki cnocie prawdziwej wiedzy, jednakowo widzi uczonego i łagodnego bramina, krowę, słonia, psa i zjadacza psów (pariasa)". W Dziewiątym Rozdziale Bhagawad-gity (werset 26) Kryszna poleca nam przyjęcie zasad duchowego wegetarianizmu. Mówi On: "Jeśli ktoś z miłością i oddaniem złoży Mi liść, kwiat, owoc czy trochę wody w ofierze - przyjmę to".

Do góry